Rabbimiz Aşk ile ve Aşk için (Hz. Rasulümüz a.s.) yarattı Kainatı..
Gizli bir hazine idi,bilinmeyi ve sevilmeyi murad etti de vücuda getirdi insanı..
Akıl verdi idrak edebilelim diye,yürek verdi sevebilelim,sevginin ne denli yüce bir duygu olduğunu kavrayabilelim,sevgiyle yaşayıp,huzuruna sevgisiyle varabilelim diye..
Zaman geçti,çok insanlar gelip gitti Dünya’dan,çoğusu unuttu neden geldiğini veya unutturuldu niçin gönderildiği..Bazıları da hiç haberdar bile olamadılar geliş sebeplerinden..
Yaşadılar ve hiç yaşamamış gibi terk-i diyar edip gittiler..
Sade ve sadece yüreklerindeki sevgi /nefret , amellerindeki iyi/kötülerle..
Belki yarın,belki yarından da yakın en fazla yarım asır sonra bizlerin de, bu çok sevgili! dünyamızı bırakıp gideceğimiz gibi….
Onlar da tıpkı bizim gibi hiç ölmeyecekmişcesine yaşamışlardı bir zamanlar,ne sevinçler,hüzünler,mutluluklar belki kavgalar,acıları vardı her insan gibi..
Şimdilerde bizler cebelleşmekteyiz öncekilerden miras şu hayat sofrasında..
Ne zaman biteceğini bile bilmediğimiz hayat için ne büyük mücadeleleri göze alıyor ne ağır yüklerin altına giriyoruz. Hayret !
Unutuyoruz çoğu zaman,gönderilme sebebimizi,gündelik telaşlara kapılıp gidiyor,kırıyor,kırılıyor özümüzden ne kadar da uzaklaşıveriyoruz..
Düşünüyorum;bakıyorum ileriye,geriye…
Gördüğüm şey,tüm olumsuzlukların sevgisizlikten kaynaklandığı,ve umutsuzlukların dahi temelinde sevgiden yoksunluğun olduğu..

Ne geçmişe dönebilir,ne de geleceğe büyük adımlarla koşabiliriz..
Ancak bize sunulan şu anı sevgiyle güzelleştirip yaşayabilir,yaşatabiliriz…
Küçücük bir adımla,çok büyük devrimlere imza atabiliriz önce kendi içimizde,sonra çevremizde..
Tüm sevgilerin kaynağı Sevgili Rasulümüz buyuruyor ya;
-Allah sizin dış görünüşünüze ve mallarınıza bakmaz,ancak O sizin kalplerinize ve amellerinize bakar…
Bize de gereken O c.c. değil mi zaten..O’nun baktığı yeri güzelleştirmek,hayatımızın sonsuz nimetlere kavuşması,bizim sonsuz mutluluğa erişmemiz demek.
Geçmişin ve geleceğin telaşelerini bir kenara bırakıp,(zor ama) kalp evimizi temizleyip,derleyip,toparlayıp,şu mübarek bayram arafesinde sonsuz huzura bir adım atmaya yönelebiliriz inşAllah..
İnanıyorum ki,içini güzelleştirmeye çalışana Rabbi yardım eder, samimiyetle , istekle yola çıkanı yarı yolda bırakmaz Mevlası..
Biz ne acı günler yaşadık,ne güzel yürekler tanıdık şu son zamanda bile..
Yardımlaşmanın,insanlığın,yüreklerden silinmeye çalışılan sevginin varlığını görerek duygulandık,buruk bir sevinçti,sevginin hala var olduğunun habercisi..
Bu güvenceyle,şu bayram vesilesiyle bir milat diliyorum öncelikle kendim ve tüm isteyenler için..
Ufak tefek şeylere canımı sıkmamak, Yaratıcımın içime özenle yerleştirdiği sevgiyi çoğaltarak her şeye sırf o yarattığı için sevgiyle bakabilmek istiyorum..
Çünkü biliyorum sevginin iyileştiren,sevindiren,insanı ne çok mutlu eden taraflarının olduğunu..
Yüzüne sevgiyle bakılan bir dostun hayata ne denli anlam kattığını yaşamış olmanın o tatlı ferahlığını tatmış bir bahtiyar olarak,bu hediyenin sonsuz olmasını istiyorum..
Şu dünyadaki tüm acılara sebep olarak gördüğüm sevgisizliğin son bulmasını,insanları sonsuz mutluluğa taşıyacak sevgilerle tanışmalarını,hep birlikte En Güzel’e ulaşabilmeyi diliyorum..

Sofrayı sofra olarak bloga koyduğum zaman ayrıntılı tarifleri yazma konusunda sıkıntı yaşadığım için toplu resim almadım.Böylelikle kimseyi de bekletmemiş oldum. 🙂
Ancak o günün en önemli olayı ve tarifi, resimde görmüş olduğunuz,benim günler öncesinden ciddi araştırmalarım sonucunda ulaştığım,ilk defa denediğim,deneme aşamalarında sanki hayatımda ilk defa mutfağa giriyormuşumcasına heyecanlandığım (bu kaçıncı en heyecanlı tarif ola ki? 🙂 )
gözümde büyüttüğümden kolay bulduğum,beklediğimden daha çok beğenilen cheesecakenin resimleme aşamasında epey mesai harcadım.:) -Off ne uzun cümle oldu bu böyle 🙂 –
Onca paniğe sebep,iltifata mazhar olan ilk gözağrım için o kadar  merasim de kaçınılmazdı:)
Hafızam beni yanıltmıyorsa ki muhtemelen yanıltmıyor:) şimdiye dek en fazla beğenilen,siteye koymam bile beklenmeden kağıt kaleme sarılınıp herkes tarafından alınan ilk  tarif..:) – Çok mu iddialı oldu ne? 🙂 –
O gün yediği zaman,”Ben aylardır böyle bir tat arıyordum,aradığım şey tam da buydu.”diyen cici arkadaşım Fatime’nin geçtiğimiz gün arayıp;
-Zeliş’cim keki yaptım çok güzel oldu,herkes çok beğendi,bugün misafirlerim için yine yapıcam ve hergün bakıyorum Umut Sepeti’ne koydun mu acaba diye?  gösterdiği ilgi ve alakanın sonucunda bayrama bu tarifle girmeyi uygun gördüm.:)
Pasta- kek konusunda kendimi çok iyi bulmadığımdan olsa gerek,azıcık becerince ve beğenilince sevince gark oluyorum.:)
Bu küçük mutlulukla kendimi çok ama çook iyi hissediyorum.:)

hazırlanması:

1- Bisküvileri robotta iyice ufaladıktan sonra 2 çorba kaşığı tereyağ ile hamur yoğurur gibi yoğuruyoruz.
2-Kelepçeli kalıbımızı yağlayıp,bisküvili karışımı iyice bastırarak yerleştirip dolabın dondurucu kısmına kaldırıyoruz.
3-Kremayı ve labne peynirini kıvam alana kadar çırpıp,un vanilya ve toz şekeri de ekleyip çırpmaya devam ediyoruz.

4-Önce yumurtaların beyazlarını sonra sarılarını ekleyerek karıştırıp dondurucuda beklettiğimiz bisküvili karışımın üzerine döküp önceden ısıttığımız 175 derecede 50 dk. pişiriyoruz.

not: Keki fırına koyarken bir tas su koymayı ihmal etmiyoruz ki kekimiz çatlamasın..
Kekimiz pişince fırının kapağını az açıp soğumasını sağlıyoruz.
Soğuyunca kalıptan çıkartıp servis tabağına alıyoruz ve üzerine,tarife göre hazırladığımız çikolata sosunu dökerek servis yapıyoruz..
Bir manilik olmazsa,ikram ettiğimiz herkesten tam not alarak,lezzetli bir kek yapmış olmanın keyfini yaşıyoruz :))

Sağlıklı,huzurlu,mutluluk dolu,çikolata tadında bayramlar diliyorum…
Rabbim kurbanlarımızı ve dualarımızı kabul buyursun inşAllah…
Sevgiyle kalın..
Sevgi de sizinle 🙂