KAHVALTI SOFRASI VE BİR ÇÖREK HİKAYESİ :))

Mutlu akşamlar,sağlıklı,muhabbet dolu haftalar diliyorum sevgili ziyaretçilerim..

Uzun süre önce hazırladığım,belki o gün o sofrada bulunanların bile unuttukları soframı yayınlama konusunda yaşadığım kısa süreli med-cezirin sonucunda  karşınızdayım.:)

Bana göre oldukça pratik,fakat onlara zorlu bir süreç sonucunda ortaya çıkmış gibi duran bir sofrada buluştuk ailemin güzel fertleriyle..

Sofranın en göz dolduran ve en beğenilen maması hiç şüphesiz altta gördüğünüz çöreklerdi..
”Benim için oldukça pratik.”cümlesini kuracak aşamaya gelmezden  önce yaşadıklarım, Türk filmlerine konu olacak cinsten traji komik olaylar aslında..:))
Şimdilerde yarım saatte hazırlayıp sofraya koyduğum çöreklerin, yıllar öncesine dayanan bir anısı var bende..:)

Şöööyle 9 yıl kadar öncesine gidelim..
Yenice evlenmişim,çok tecrübesiz,bilgisiz ve acemiyim..
Sık sık yemek konusunda sıkıntı yaşasam da, altından kalkamayacağım tarifler hazırlamaya kalkışmadığım ve çoğu kez annem imdadıma yetiştiği için zorlanmıyorum..
Fakat bir kandil günü,öğleye doğru ard arda kapım çalınmaya başlıyor..
Gelenler apartmandaki komşularım ve kandil dolayısıyla hazırladıkları,kek,helva,kurabiye,börek tarzı birbirinden güzel ikramları sunup kandilimizi kutluyorlar..
3-5 derken bakıyorum ki,tüm apartman halkı bişeyler getirmiş..
Eşim ve ben bu durumdan çok hoşlanıyoruz.
O günün anlam ve önemine,ayrıca,komşuluk ilişkilerimizin de perçinlenmesi adına ”ben de bir şeyler yapmalıyım.” diye düşünüyorum..
Hemen aklıma,annemin teflon tavada hazırladığı çörekler geliyor..
”Oleyyy” diyorum, hem çok pratik,hem de çok lezzetli,hem de hiç kimse çörek getirmedi..Hemen hazırlamalıyım..( O ne özgüvense o .:)
Biranda,yılların  en hanımıymışım gibi,eşimi un ve maya almaya gönderip tezgahın altındaki kocaman leğeni çıkartıp,içerisine 2-3 sürahi kadar su koyarak unun gelmesini beklemeye koyuluyorum..:)
Tarifle ilgili bildiğim tek şey ise,içerisinde ”un,su,maya, tuz ” kullanılması..
Eşim gelince,”leğendeki su fazla değil mi?” diye sorsa da,aldırış etmiyorum..
Herkese dağıtmalı,hatta fazlaca yapıp,karşı apartmanda yeni tanıştığım ve o da benim gibi yeni evli olan arkadaşıma bile götürmeliyim diyorum..
Yaklaşık 3 kg. olan un paketini leğene boşaltıp karıştırıyorum,fakat çok cıvık bir hamur olunca endişeyle eşime bakıyorum..
”Un az geldi,biraz daha un eklemeliyiz.” diyerek onu yeniden una gönderdikten sonra az buçuk anlıyorum,altından kolay kalkamayacağımı bu işin..
Eşim bu defa 2 paket un ile geliyor eve..:)
O döküyor,ben yoğuruyorum..Daha doğrusu yoğurmaya çalışıyorum..
Ortaya devasa bir hamur çıkıyor,hiç mübalağasız..:)
Zaten ellerim küçük 🙂 ve daha önce hamur yoğurmamışım,tecrübesizlik had safhada..
Hamur çok,bende güç yok..
Eşime yap desem,hiç gocunmadan yapar biliyorum ama, beceriksizliğimi tescilledesim de yok.:)
Ne kadar süre bilmiyorum..Saatlerce uğraşıyorum hamurla..
Eşim yanımda..
Bir süre sonra,ağlamaklı bir ifade yerleşiyor yüzüme..
-Daha bunları tek tek pişirmesi var,akşama yetiştirebilsem bari,diyorum,hamuru çok güzel yoğurup hazırlamış gibi..:)

 Hamur işinin içinden çıkamayınca,yani hamur elime yapışmayana kadar yoğurma işlemi gerçekleşemeyince,hemen pişirmeye doğru yol alıyorum..
Büyükçe bir beze kopartıp,un serpiştirdiğim tezgahta yuvarlıyorum ama ne yuvarlama..
Bir türlü şekillenmiyor hamur..
Eşimin de yardımıyla,yerleştirip atıyorum tavaya..
Ve bekliyoruz kısık ateşte pişmesini..
Ters tarafını çevirip bir de bakıyoruz ki,öylesine şekilsiz,çörekle uzaktan yakından alakası olmayan bir garip bişey..:)
Komşuya vermek hakaret gibi olacak..:)
Gerideki bir leğen dolusu hamura bakınca da, mutfağı,leğeni,hamuru,çöreği hatta evi terkedip gidesim geliyor .:)
Ve ben böyle mahzuun bir şekilde tavanın başında beklerken,eşim giriyor devreye:
– Annem bu şekilde hamur hazırlayıp,kek gibi pişirirdi..Biz de öyle yapalım..Diyor..
Zaten başka seçenek yok.:) Tavanın başında saatlerce o şekilsiz çöreklerin pişmesini beklemeyi ne benim bünyem kaldırabilir ne de tüp buna dayanabilir..:))
Velhasıl,bizim çörek yapmak için hazırladığımız hamurla tepsiler dolusu kek ekmekler yapıyoruz….:)
Hiçbirisi de komşuya bir dilim verilebilecek kadar güzel olmuyor:)
Ama biz o ekmekleri 1 hafta boyunca 3 öğün yedik.:)
Buna benzer hatıralarım fazlaca var anı veribankamda 🙂 Yeri geldikçe hatırlayıp paylaşırım..:)
Ve ben şunu öğreniyorum:
– Hamur yoğururken,önce maya ve azıcık su koyulup eklenmeliymiş un,hem de azar azar..:)
Bu çörek deneyiminden sonra uzunca bir süre yanaşmadım bu tarz şeylere..:)
Ama o günden bu yana çok şey değişti..
Demek ki zamanla öğreniliyormuş bazı şeyler..
Bugünlerde hazırladığım zaman çörekleri,börekleri şaşıyorum,o zaman nasıl da beceremediğime..:)
”Ne kadar da beceriksizmişsin ya huu.” diyorum kendime,sonra da ,durup düşünüyorum da…
16 yaşında böyle bir işe kalkışmam bile güzelmiş aslında..:)
Şimdi,kahvaltı sofralarında sık sık hazırladığım ve küçük-büyük herkesin çok ama çok beğendiği tarifler arasında mayalı çöreklerim.

MAYALI ÇÖREK:
malzemeler:

Peynirli Çörek için:

hazırlanması:

  1. Yaş mayayı leğenin içerisine alıp,yarım fincan kadar ılık sütü ilave ediyoruz.
  2. Mayayı iyice erittikten sonra,şekeri koyup 10 dakika kadar bekletiyoruz.
  3. 4 su bardağı unu da ilave ettikten sonra,azar azar süt koyarak kıvamını ayarlıyoruz..
  4. Kulak memesi yumuşaklığında bir hamur elde ettikten sonra,leğenin üzerini kapayıp,mayalanması için bekletiyoruz..
  5. Hamurumuz kabarınca,çorba kasesi büyüklüğünde parçalar kopartıp,yuvarlıyoruz..
  6. Bu ölçüden orta boy üç barça hamur çıkıyor.
  7. Sade hazırlayacağımız çöreği,un serpiştirdiğimiz zeminde yuvarlayıp,üzerini bastırmak suretiyle düzenledikten sonra teflon tavaya koyup arkalı önlü pişiriyoruz..
  8. Hafif kızarıp çevirdiğimiz zaman,daha güzel kızarması için fırça yardımıyla süt sürüp birazcık daha pişiriyoruz..
  9. Peynirli çörek için de,bezeyi iki parçaya bölüp,merdane ile kek kalıbı  büyüklüğünde açıyoruz..
  10. Yağladığımız kek kalıbının alt kısmına hamurun yarısını güzelce serip,üzerine peynirli karışımı ilave edip,diğer hamuru da üzerine kapayarak,süt sürüp fırında ,üzeri kızarana kadar pişiriyoruz..

 Bir peynir sever olarak,hazırladığım peynir tabağı..
En az çörekler kadar rağbet gördüğünü söyleyebilirim..:)
Azıcık,özenip,sunumu renklendirince göze daha hoş geldiğinden, peynir sevmeyen çocuklar için bile çok cazip mamalar oluveriyor peynirler..:)
Peynirin sağlık açısından faydalarını düşününce,çocuklarımıza peyniri sevdirmek için çeşitli yollara başvurmanın ne denli önemli olduğu
kaçınılmaz bir gerçek..

Patates hepimizin hayatında en önemli yiyeceklerden hiç şüphesiz..
Benim içinse,sabah kahvaltısı,patates salatası demek gibi bişey..
Çocukluğumdan bu yana,özellikle annemin hazırladığı kahvaltıların olmazsa olmazıdır..
En  sevdiğim hali  de piyaz halidir. 🙂
Salatamızın tarifi ise şöyle ;

Patates  Salatası  Tarifi

Malzemeler:

hazırlanışı:

  1. Patatesleri  haşlayın.
  2. Yeşillikleri  yıkayıp incecik  doğrayın ve  karıştırma  kabına  alıp,zeytinyağ,tuz  ve limon suyu ekleyip karıştırın.
  3. Haşlanmış patateslerin kabuklarını  soyup  yeşilliklerin üzerine  doğrayın.
  4. Patatesleri ve yeşillikleri  güzelce  karıştırıp  çukur bir   kalıba  boşaltın  ve  servis  tabağına  ters  çevirip  servis yapın.
  5. Haşlanmış yumurtaları  soyup  dilimleyip üzerine koyarak servis yapın.

 

Kahvaltı sofraları için çook ama çok kolay,çocuklar tarafından çok sevilen iki tarif..
Kaşarlı ve sosisli pizzalar..:)

KAŞARLI YUMURTALI HAMBURGER PİZZA:
malzemeler:

hazırlanması :

  1. Hamburger ekmeklerini ortadan keserek fırın tepsisine yerleştiriyoruz.
  2. Yumurta,kaşar peyniri,çok az tuz ve eritilimiş tereyağı karıştırıp kaşık yardımı ile hamburger ekmeklerinin üzerine paylaştırıyoruz..

SOSİSLİ  HAMBURGER PİZZA

malzemeler:

hazırlanması:

  1. Hamburger ekmeklerini kesip fırına yerleştiriyoruz..
  2. Sosisleri dilimleyip,kaşar peynir ve sıvı yağ ile karıştırıp ekmeklerin üzerine yerleştiriyoruz..
  3. Kızarana kadar pişirip,servis yapıyoruz..

Sağlık ve afiyetle….
Bol lezzetli,sağlık,huzur ve mutluluk dolu yarınlar olsun..
Sevgilerimle..

Benzer Tarifler
↑
Exit mobile version