Umut Sepeti’min bana kazandırdığı binbir güzellikten birisi de,kendi başıma pasta yapabilmemdir .:)
Bu yıla gelene dek,hep hazır pastalar ikram ettim misafirlerime..
Çoğu zaman da,pasta yapmaktan korkup,basitine de kaçmak istemediğimden yemeğe misafir almak daha kolayıma geldi.:)
Ancak,sizleri okudukça,yaptığınız pastaları gördükçe,anladım ki,o kadar da korkulacak bir durum yokmuş ortada.:)
Daha öğreneceğim çok şey var da, yapacak vakit yok malesef..
Birbirinden güzel,denenesi tariflerinizi görüp,not ediyorum ancak vakit bulamıyorum yapmaya…
İnşAllah bu vakit sorununu da bir şekilde çözer,yemek bloggeri olmanın hakkını verebilirim ben de.:)
Pasta aslında hepimizin bildiği ağlayan pasta kekiyle yapılmış,çok basit bir pasta.:)
Arkadaş günümüz dolayısıyla ağırladığım arkadaşlarıma yaptığım pasta tahminimden çok beğenildi..
Uzun uzadıya uzattığım yayını daha da uzatmadan hemen tarife geçiyorum.:)
MİLFÖY SÜSLEMELİ ÇİKOLATALI YAŞ PASTA:)
Malzemeler:
- 5 yumurta
- 4 fincan şeker
- 5 fincan un
- 1 çay bardağı süt
- 1 paket kabartma tozu
Arası ve üzeri için:
- 1 paket krem şanti ( Arasına krema da konulabilir.)
- 3 paket fındıklı çikolata
- 1 paket çikolatalı sos
- milföy hamuruyla hazırlanmış minik kalpçikler.:)
Her ne olursa olsun,şimdi arkama dönüp bakınca,yazdıklarımı, yaptıklarımı her şeyden önemlisi,hemen yanıbaşımda her geçen gün büyüyen o samimi desteği görüp hissettikçe kocaman bir ‘’Aferin’’ diyorum kendime,tüm cahilliğime rağmen kendimi blog dünyasına atıverdiğim ve onca olumsuzluğa rağmen pes etmediğim için..:)
Birikimim olsun,kendimi iyice geliştirip öyle başlayayım desem,eminim daha çok beklerdim..
………..
İlk izleyicilerim,ilk misafirlerim…
Paneli açtığımda karşımda gördüğüm yorumlar ne mutlu etmişti beni..:)
Minicik dünyamdan sıyrılıp,yeni dost limanlara yelken açmak,birbirinden güzel insanları tanımak ne güzeldi..
Hala güzel..
Hep çok güzel..:)
Minicik dünyamdan sıyrılıp,yeni dost limanlara yelken açmak,birbirinden güzel insanları tanımak ne güzeldi..
Hala güzel..
Hep çok güzel..:)
İçinde kelebekler uçuşur ya insanın heyecandan J, içi içine sığmaz hani mutluluktan..
O duyguları ne çok yaşattınız bana..:)
Oysa sıradan tariflerin,yazıların, sıradan sahibesiydim ben..Hala da oyum.:) Herhangi biri işte 🙂
Göç yolda düzelir demişler ya sevgili atalarımız,benimkisi de öyle..
Yolda karşıma çıkan yardımsever,gönülleri bir gül bahçesinden farksız,güzel arkadaşlarım olmasaydı,bana yol gösteren,gülistan yürekler çıkmasaydı karşıma,çoktan vazgeçmiştim…
Ne günlerdi o günler…
Hakkını ödeyemeyeceğim canım ablam Susam Çörekotu ne çok yardım etti bana..
Ufacık bir çocukmuşum gibicesine kavrayamayışlarıma karşın,sükunetle anlattı,anlattı…
Hastaydı,zordaydı ama elini uzattı bana..
Dualarım seninle…
Pepela’cım..Güzel,yardımsever dost…
Gönderdiğim maile ışık hızıyla verdiği yanıt ne mutlu etmişti beni…
Benim aylarca düşünsem aklıma gelmeyecek olan,incelikleri halledivermişti tek tek…
O sempatik,samimi halleriyle fethetmişti gönül ülkemi..
Uyuyan eşimi uyandırıp paylaşmıştım heyecanımı,gecenin bir vakti gelen sıcacık mailin ardından J Nasıl güzel bir yürektir bu böyle demiştim içimden..Gönlümdesin Can…
Uyuyan eşimi uyandırıp paylaşmıştım heyecanımı,gecenin bir vakti gelen sıcacık mailin ardından J Nasıl güzel bir yürektir bu böyle demiştim içimden..Gönlümdesin Can…
Hasret’im..Canım dua kardeşim..
Cıvıl cıvıl sohbeti,samimi tavırlarını görüp,tanışmakta geç kalmışım diye düşündüğüm güzel insan..
Güleryüzün ve hiç eksik etmediğin desteğin için sonsuz teşekkürler ediyorum..
Nazlı’m,balım,senden bahsetmeden geçmek olur mu hiç?
Yakınen tanıdıkça daha çok sevdiğim,her Zelişim deyişinde samimiyetini hissettiğim özel insan..:)
Seviliyorsun vesselam..:)
Umut Sepeti’nin her köşesinde sizin izleriniz,emekleriniz var..
Eksik olmayın..
Ben bugün yazabiliyorsam,siz güzelliklerin esirgemedikleri yardımları sayesinde..
İnsan,teknik konuları aşamayınca , ne yazmak istiyor ne de devam etmek..
O sebepledir ki,isimlerini zikrettiğim / zikremediğim,yürekleriyle yanımda olmuş tüm dostlarımın hakkı büyüktür üzerimde…
Ve dilerim ki,her ne zaman yardıma ihtiyaçları olsa,Rabbim yetişiversin her şekilde…
Umduğumdan fazlasını bulmanın kıvancını yaşıyorum şimdilerde..
Çok büyük sevinçlere,arkadaşlıklara,huzura sebeptir şu ufacık,minicik Umut Sepeti’m…
Her ne kadar başlarda ismi içime çok sinmese ve arkadaşlarım;
– O nasıl isim öyle? Hayır kurumu gibi…J deseler de, kendime ve hayata dair içimde büyüttüğüm umutları paylaştım bu sepette..
Ve her defasında,sizlerin güzel düşünceleriyle binbir umut dalı yeşerdi ruhumun derinliklerinde..
Umutsuzluğa kapıldığım,can sıkıntısı yaşadığım,üzüldüğüm günler de oldu elbet..
O zaman da,koşa koşa gelip,sepete döktüm içimdekileri..
Yazdıkça rahatladım,sizlerin desteğiyle ferahladım….
Gönülde mekan olmadığının bilincine vardım bu sayede..
Dünya gözüyle görmediğim fakat,gönül gözümün hissettiği siz güzel dostlarımın desteğiyle ne kadar da iyi hissettim kendimi…..
Terapi gibiydi,içten,sıcacık cümleleriniz..
Ve kendi blogum hayatıma girmeden,neredeyse habersiz olduğum blog dünyasındaki birbirinden değerli arkadaşlarımı,kardeşlerim ve ablalarımı yakından tanımak,günbegün onların sofralarına,muhabbetlerine konuk olmak,halleriyle hallenmek ne büyük zenginlik kattı ruhuma..
Tatile giderken aklım blogumda kaldı hep..:)
Sanki onu öksüz,yetim bırakıyormuşumcasına yersiz bir suçluluk duygusuna kapıldım her defasında..
Dönüşlerimde ise,ilk koştuğum yer oldu Umut Sepeti’m..:)
Yüzlerce 5 N – 1 K merakıyla ( Kim ? Nerede,Nasıl,Ne zaman,Ne,Neden.) soluğu burada aldım.:)
Güzel haberlere sevinip,hüzünlü olaylarda da Rabbime iltica ettim..
İnsana has tüm duyguları yaşadım aynı zaman diliminde..
Burası,milyonlarca kişiye bir anda ulaşabildiğim,bambaşka bir dünya oldu benim için..
Ve dileğim,daha nice nice dostlar,kardeşlikler edinip, nice güzelliklere yelken açmak bu blog vesilesiyle…
Son olarak,okuyan,yanımda olduğunu hissettiren,destek olan herkese kocaman bir demet TEŞEKKÜR göndermek istiyorum…
İyi ki varsınız…
MİLFÖYLÜ ÇİKOLATALI PASTA :))
ÖYLE BİR GEÇİYOR ZAMAN Kİ….:))
Daha gün gibiydi oysa…
Acemice başladığım blog yolculuğuna ilk adım attığım günler..
Biraz daha öncesine giderek anlatmak istiyorum, beni Umut Sepeti’ne ulaştıran bu kısacık hikayeyi..
Mutfakla çok iyi olmayan diyoloğumu geliştirmek maksadıyla düştü aklıma nette bir site açma fikri…
Bilmediklerimi,paylaşarak öğrenmekti maksat..
Eşime konuyu açınca,wep sitesi hazırlayan bir öğrencisi tarafından oluşturulan Lezzet Konağı isimli sitenin sahibesi olarak buldum kendimi..:)
Oldukça acemi,bilgisiz ve donanımsız..
Oldukça acemi,bilgisiz ve donanımsız..
Öyle ki; ben,eşim ve arkadaşlarımdan başka uğrayanın,edenin olmadığı bir garip siteydi ilk göz ağrım..:)
Otomatik güncellemeler bulunmayan,(Belki bulunan ama bizim bundan haberimizin olmadığı)fotoğrafların yüklenemediği,Google’de binbir zorlukla bulunabilen bir acaip sayfaydı işte..:)
Tüm bu olumsuzluklara rağmen,kendi kendime yazmak,yemeklerin resimlerini koymaya çalışmak,klavyeye yumulup tarifleri sıralamak bana çok keyifli gelmişti..:)
Bir çocuk,sıradan bir oyuncağa sahibi olur,aslında oyuncak çok basittir fakat,çocuğun gözünde dünyalar kadar değerlidir ya,benim için de öyleydi işte,o site..
Arkadaşlarımın benim hatırıma,hergün tıklamak için seferber oldukları J benim içinse Vord sayfasına yazı yazmaktan öte çok da bir anlamı olmamasına rağmen yazmaktan vazgeçmediğim bu sitede 5 ay kadar yazdım çizdim.:)
Bloglarla içli dışlı olup,yıllardır blog dünyasını takip eden Ayşegül Abla’mın;
– Zeliha,blog açsana,orası çok güzel,herkes orada,neden burada uğraşıyorsun? Demesine rağmen,ne olduğunu bile bilmediğim blog alemine uzaktım o aralar..Ben ve belli başlı, 25-30 okurum J kendimiz çalıp,kendimiz oynuyorduk tabiri caizse benim minik konakta.:)
Sanırım yazmaktı asıl beni rahatlatan..
Günlük yazar gibi yazıyor, arkadaşlarımla üzerine yorumlar yaparak olayı kendi çapımızda bir eğlenceye dönüştürebiliyorduk.:)
Hakkaten bravo bize 🙂
Bendeki bu şevki gören eşim,bizim ilkel sitemizle bu işin olmayacağı kanısına varmış olmalı ki, .com uzantılı siteler hazırlayan başka bir öğrencisinden başka bir site aldı.:)
Çok iyi gibi,hoş gibi gözükse de,karmakarışık gelen bu siteyi ne ben çözebildim ne de siteyi hazırlayan kardeş .:)
Ağlama krizine girdiğim zamanlar oldu yapamıyorum,olmuyor diye…:)
İşin tuhafı,bize siteyi alan kardeşin de çok bilgisi yoktu.:)Deneme yanılma yöntemiyle öğrenecektik hep birlikte,ama bu benim sabırsız bünyeme aykırı bir durumdu vesselam.:)
Tüm bu olanlara rağmen,aklıma estikçe ilk siteye yazarken,aradan az zaman geçti,Burcu blog açtı ,güzel oldu…
Ayşegül ablam, ‘’ sen de açsana’’ diye yineledi düşüncelerini ve bir de baktım benim de bir blogum var..:)
Neymiş ? Büyüklerin sözü dinlenmeliymiş.:)) Onların elbet bir bildiği var imiş.:)
Neymiş ? Büyüklerin sözü dinlenmeliymiş.:)) Onların elbet bir bildiği var imiş.:)
İsim konusunda da çok kafa yormuştum..:)
Zambak Vadisi’nden girip,İnci Mercan’dan çıkmış, :)fakat üst düzey tecrübesizliğim,acemiliklerim sebebiyle bir türlü kayıt yapamamıştım..
Ne kadar blog ve Hotmail hesabı aldığımı hatırlamıyorum bile..:)
”Aman Allah’ım!” diyorum şimdi hatırlayınca…
Onca denemenin hüsranla sonuçlanmasına rağmen nasıl da pes etmemiş,bunalımlara girip vazgeçmemişim..
İşin garibi,mutfakta da öyle başkalarına aktarabilecek düzeyde bilgi ve donanıma da sahip değildim..
Hele yazmak…
Ah ! o ne cahil cesaretiyle kendini ortalara atıvermektir öyle..:))
(Aynı pandispanya ile hazırladığım çilekli kakaolu pasta.Arasına kremasını koyup üzerini dilediğiniz gibi süsleyebilirsiniz..)
Hazırlanması:
- Yumurta ve şekeri mikserle iyice çırpıp,kabartma tozu hariç diğer malzemeleri ekleyip çırpmaya devam ediyoruz.
- Kafi miktarda çırptıktan sonra,kabartma tozunu ekleyip,tahta kaşıkla karıştırıp yağlanmış kelepçeli kalıba döküyoruz.
- İlk 20 dakika fırını açmamak kaydıyla kek pişene kadar fırında tutuyoruz.
- Pişen kekimiz soğuyunca,düzgünce kesip,iki tarafını da sütle ıslatıp,arasına hazırladığımız krem şantinin yarısını yerleştirip,bir paket çikolatayı rendeleyip şantinin üzerine serpiştirip,kekin diğer yarısını üzerine kapatıyoruz
- Pastanın üzerini krem şantiyle kaplayıp,çikolata sosunu hazırlıyoruz.
- Bu aşamada,daha önceden hazırladığımız milföyleri kullanmamız gerekiyor.Bunun için 2 yaprak milföy kafi.Milföy hamurunu,bol un serpiştirip merdane ile açıp,kurabiye kalıplarıyla kestiğimiz milföyleri fırın tepsisine dizip,hafif kızarana kadar pişiriyoruz.
- Çikolatalı sosu,pastamızın üzerine gezdirip,milföylerimizi de ,çikolatalı sosa bulayıp,pastamızın üzerine yerleştiriyoruz.
- 2 paket çikolatayı rendeleyip,pastamızın üzerine ekliyor ve servis yapıyoruz…:)
Bol çikolatalı pasta tadında günler diliyorum…
Hayat sepetinizden ”UMUT” hiç eksik olmasın…
Umudunuzun rengi hiç solmasın…:)
Sevgiyle kalın…:)
