Gün içerisinde, gezelim alışveriş yapalım diye düştük eşimle yola..
Birbiri ardına girip çıktık avmlere..
Son olarak geldiğimiz yerde,eşarplarımı alıp diğer mağazaları gezmek için çıktığım sırada eşimle karşılaştık, (Mağaza içerisinde ayrı gezmek ikimiz için de daha verimli oluyor.:) O mısır aldı,ben istemedim fakat yorulmuş olmalıyım ki azıcık dinlenmek amaçlı oturdum yanıbaşına..O sırada hemen önümden bir bayan geçti,tüm güzelliğiyle…
Yüzüne baktım,gözleri gözlerimde,fakat belli ki tanımıyor,ama derin bir bakıştı üzerimde hissettiğim..
İlk gördüğüm anda hissetmiştim ”O” olduğunu..
O’nun bloguna her girdiğimde,o cıvıl cıvıl,samimi  hallerine,doğallığına hayran kaldığım,resimlerine bakıp;”Birgün bir yerde görsem kesin tanırım artık.” diye düşünüp,görüşmek istediğim ancak ayarlanamayan organizasyon yüzünden sekteye uğrayan fakat,yine de birgün karşılaşacağıma dair içimdeki umudu kaybetmediğim,birden karşımda görünce ve beni tanımadığı düşüncesiyle kendimi bir adım geriye atıp,sonrasında da ”O beni nerden tanısın,benim öyle görünce tanınacak resmim yok ki” düşüncesiyle hemen arkasından fırladığım Limon Çiçekleri….

Nasıl bir rastlantıdır,nasıl bir karşılaşmadır..
Sanki ben göreyim diye geçti tam da önümden..Sanki onu göreyim diye tam da geçeceği yere oturttu beni,onu ne çok sevdiğimi bilen..
Öyle güzel bir duygu ki..
Aylardır birbirimizi okuyan,gönül bağı kuran,görüşmek isteyip ayarlayamayan,işin garibi telefonla bile görüşmemiş olan biz biranda sarmaş dolaşız..:) Sanki aylardır değil yıllardır tanıyoruz birbirimizi de,hasret kalmışız,özlemişiz,öyle bir seviniyoruz ki orada,eşleri bırakıp atıyoruz kendimizi  bir masaya..
Konuşacak ne çok şeyimiz varmış,hiç fasılasız dakikalarca keyifle,gözlerimiz dolu dolu,içimiz muhabbet dolu,konuşuyor konuşuyoruz….
Çok seviyordum,çok şeker buluyordum da,bu kadarını da tahmin etmemiştim..:)
Sevgi dolu halleri,mütevazi tavırları,ne güzel bir insan..Çok büyük mutluluk duydum O’nu yakınen tanıdığım için..
Hayatta istedikten sonra herşeyin olabileceğine dair umutlarım yeni  çiçekler açtılar rengarenk..
İnsan yeter ki istesindi,yeter ki istemeyi bilsindi ve vazgeçmesindi..
Murat ettiği elbet birgün,hem de hiç ummadığı bir anda önüne seriliverirdi bir muhabbet yumağı gibi..
Fakat aynı gün Havva’cığımın babasının kaza yaptığı haberi beni çok üzdü..Neyseki babacığıyla konuşmuş,her ne kadar ağrıları dikişleri olsa da iyiymiş şükürler olsun…
Rabbim kimseleri sevdikleriyle imtihan etmesin..
Gülen gözleri acıyla yaşlandırmasın..

malzemeler:

• 400 gr. kıyma
• 1 adet soğan
• 1 tutam maydonoz
• 1 çay bardağı galeta unu
• tuz,karabiber,kekik
• 2 su bardağı yoğurt,tuz,pul biber,kuru nane

1. Kıymayı yoğurma kabına alıp,üzerine soğan,maydonoz,kekik,galeta unu,tuz ve karabiberi ekleyip iyice yoğuruyoruz.
2. İyice yoğurduğumuz köfte harcı buzdolaba alıp 1-2 saat bekletiyoruz.Bu arada yoğurdumuzu azıcık su ilavesiyle inceltip tuzunu ilave ediyoruz.
3. Pideyi buradaki tarife göre hazırlıyoruz.
4. Dinlenen harcımızdan cevizden  küçük parçalar kopartıp elimizle şekil verip kızartıyoruz.
5. Pideleri tabağa alıp,üzerine yoğurdu ekleyip,kızaran köfteleri yerleştiriyoruz.Pul biber ve kuru nane serpiştirip servis yapıyoruz..
6. Ben domates sosu koymadım ancak,tıpkı iskender kebaptaki gibi domates sos ve tereyağ da eklenince tam bir ziyafet olacağını düşünüyorum..:)Bu durumda tarifimiz Köfteli İskender olarak değişecektir,lakin tadı hakikisini aratmayacaktır..:)                                                Sağlık,afiyet,muhabbet dolu haftalar,aylar,yıllar diliyorum..Ağzımızın tadı,ruhumuzun huzuru,bedenimizin sağlığı hiç eksik olmasın..