Bu ara blog Greg’in günlüğüne döndü.:)
Hani varya nam-ı diğer ”Saftirik”
En çok okunan kitaplar listesinde en üstlerdeki sırasını epeydir koruyan,okuması pek keyifli olan çocuk kitabı.
Bence çocukların kitap okuma alışkanlığı kazanması açısından çok faydalı.
Büyüklerin de küçüklerin dünyalarına gidip,onları daha iyi anlamaları açısından gerekli.:)
Saftirik okuduğum zaman, oğluma karşı daha hoşgörülü olduğumu gözlemedim.
Tavsiye ederim.:)
Zaten,çevremden ve kendimden bildiğim kadarıyla,samimi bir üslupla yazılan kitaplar diğerlerine nazaran daha çok rağbet görüyor.
Şöyle yapınız,böyle ediniz, diye öğüt veren kitaplar nedense beni hiç sarmıyor.
Ya yazarının yerine kendimi koyabilmeli,ya kendimden bişeyler bulabilmeli veya yazarla kendimi bir sohbet ortamında bulmalıyım ki o kitaba tutsak olayım.
Yoksa kitap alındığıyla kalıp,öylece durur kütüphanenin bir köşesinde..
Buraya Saftirikten geldik ya, neden mi geldik?
Dün kendimi mutfağa kapadım ya..
Oysa günlerdir annelikten,eşlikten azade kafama göre takılıp eğlenmiştim.:)
Sonrasında mutfağa girmek gözümü korkutmuş, baya bi tırsmıştım.:)
Ne büyük mutluluk ki korktuğum gibi olmadı, bilgiç tarafım galip geldi ve ben daha önce hiç denemediğim 5 tane tarif denedim.
Hepsinin de görüntüsü gayet güzel, tatlarından da umutluyum.
Yalnız Pelin’ciğimde görüp aklımı çelen elmalı turtanın elmalarından güller yaparken boyun fıtığı olucam diye epey panikledim.:)
Her güzelliğin bir bedeli vardır diye kendimi teselli edip sonuca odaklanıp,onun da üstesinden geldim.
Bir de eşimi ve oğlumu da seferber ettim. (Pazar günü bir damlacık kadını mutfakta yalnız bırakmaz centilmenliğe sığmazdı ne de olsa)
Oğlum kadınlar için çok üzüldüğünü, onların işlerinin çok zor olduğunu,eşimse bildiğim şeyleri yapıp,kendimi bu kadar yormamam gerektiğini,zira onlara lazım olduğumu söyledi.:)
Ne çok ayrıntıyla uğraştığımın anlaşılması da beni oldukça memnun etti.:)
Hasılı,şuan her şey hazır ve ben pek bir bahtiyarım.
Misafirler bugün bana geleceklerini unutmazlar,pastalardan herhangi birini servis edecekken düşürüp ters çevirmezsem veya herhangi bir olumsuzluk yaşanmazsa her şey yolunda gözüküyor.
Bugün hava da pek güzel ki,bu da ciddi bir ayrıntı.:)
Onca şey yaptım deyip,klasik bir tarif vereceğim için beni affet sevgili okuyanım,resimleri psye atmaya fırsatım olmadı ama ilk fırsatta elmalı turta ile geri döneceğim.:) (İnşAllah)
Tarifini sevgili arkadaşım Funda‘dan aldığım, pastane tuzluları, denediğim günden bu yana , fırsat buldukça yapıp stokladığım tariflerden biri.
Çocuğun veya eşin varsa onlara birer eldiven giydirip mutfağa sokmak da ayrı keyifli.:)
Tuzlu Çıtırlar
malzemeler:
- 250 gr. Tereyağı
- 1 çay bardağı zeytinyağı
- 2 yumurta (1 tanesinin sarısı üzerine)
- 1 çay kaşığı tuz
- 1 paket kabartma tozu
- Yarım çay bardağı limon suyu
- Aldığı kadar un
- Çörek otu
Hazırlanması:
- Unu yoğurma kabına alıp,tereyağı,zeytinyağı,tuz ve yumurtayı ekliyoruz.
- Limon suyunu bir kaseye alıp,üzerine kabartma tozunu ekleyip, hamura ilave ettikten sonra,yeniden yoğuruyoruz..
- Kulak memesi kıvamına gelince şekil veriyoruz.
- Üzerine yumurta sarısı sürüp ,çörek otu serpiştirdikten sonra önceden ısıtılmış fırında üzerleri kızarana kadar pişiriyoruz.
