Bir Muffin Hikayesi :)
Bazı anlar vardır,yıllar geçse de unutulmaz. Hele ki bu anlar fotoğraf karesinde dondurulmuşsa….
11 yıl öncesi..
Üzerimde kareli mavi gömleğim..Hemen yanıbaşımda arkadaşlarım,önümde birbirinden nefis börekler,pastalar,kekler ve muffinlerin olduğu mükellef bir sofra..
Sık sık görücüleri geliyordu onlar da pasta konusunda epeyce mesafe kat etmiş oluyorlardı..:)
Hadi yemek olayını bir şekilde hallediyorum da,şu pasta,kekten çektiğimi kimseler çekmemiştir..:)
Annemin hakkını yemiyeyim,bol bol kurabiye yapıp getiriyor o zamanlar fakat, kurabiye yetmiyor misafir ağırlamak için..Yanına pasta gerek,kek gerek,börek,çörek gerek..
O kadar da kötü değilim, krep yapabiliyorum mesela ama,evli bir hanımın olması gerektiği gibi hamarat,becerikli hiç değilim..
Kek yapmaktan ciddi ciddi korkuyor,ürküyorum..
Eşim bir akşam geldiği zaman müjde veriyor: Arkadaşım ailesiyle birlikte ziyaretimize gelecek…
Seviniyorum ve en iddialı tarifim olan , Hacer’in ablasından tarifini aldığım,sade ve sadece annem yaparken izleyebildiğim ,çeyizime de kaplarından bolca stok yaptığım muffinleri hazırlamaya kalkışıyorum..
Annem yaparken izlemişliğim var o kadar,annem tutturmuş ben de yapabilirim nasılsa.:) Vakit de gelmiş olmalı artık..
Muffinleri hazırlıyorum..
Misafirlerim geliyorlar,çayları, tabakları servis yapıyorum..
Fakat muffinler kağıttan çıkmıyor.:) Sanki içlerine tutkal koymuşum gibisine yapışıklar..
(Muffinleri kağıttan söküp çıkartabilene madalya verilse hakkıdır yani o derece..:)
Kibar misafirlerim her ne kadar muffinler kalıbından çıkmasa da,çıkartabildikleri kadarını yiyip,çok güzel olmuş demeyi ihmal etmiyorlar sağolsunlar.
Yıllar sonra arkadaş ortamında bahsediyorum” Yeni evliyken Betül bana gelmişti,çok mutlu olmuştum,muffin yapmıştım.” diyorum..Betül gülümsüyor ve ekliyor: Hatırlıyorum,tahta gibilerdi..:)
Hey gidi zaman heyy diyorum ben de…
O zaman ne yaptım nasıl ettim de öyle yapıştırdım o muffinleri kağıtlara..Nasıl bir tecrübesizlik,nasıl bir beceriksizlik ya da çocukluktu ki olmayası şeyleri oldurabiliyordum..
Normal kek yapmakta hala ustalaşabilmiş değilim ya, muffinlerim o günden sonra verdiğim yaklaşık 4-5 yıllık aranın ardından sonra,yeniden yaptığım hiçbirinde utandırmadılar beni..
En çok da bildiğimiz ıslak kekin muffine uyarlanmış halini yaptım,kakaolu muffin adı altında sorunsuzca ikram ettim..:)
Şimdi de sizlerle paylaşma vaktidir vakit.
Annemin bir bildiği varmış diyorum bazen..
Zamanı gelince her şeyler olup olup gidiyormuş.:)
KAKAKOLU MUFFİN
malzemeler:
-1,5 su bardağı şeker
-2 su bardağı süt
-1 paket kakao
-1 su bardağı sıvıyağ
-2 yumurta
-2 paket kabartma tozu
-Aldığı kadar un
Üzeri için:
-1 paket sade krem şanti
-1 çay bardağı nar suyu
-Nar taneleri
hazırlanması :
- Süt,kakao ve şekeri karıştırıp çırpıyoruz.Yumurtalarını ilave edip karıştırmaya devam ediyoruz.
- Azar azar un ve kabartma tozunu ekleyerek akışkan bir hamur elde edecek şekilde kıvamını ayarlayıp kaşık yardımıyla muffin kaplarımıza yerleştiriyoruz.
- Önceden ısıtılmış fırına koyup, pişip pişmediklerini kürdanla kontrol edip,pişmişse fırından alıyoruz.
- Krem şantiye nar suyunu ilave edip,koyu bir kıvam elde edene kadar çırpıyoruz.Eğer çok koyu olursa azıcık nar suyu,cıvık olursa da buğday nişastası koyarak kıvamı ayarlıyoruz..(Eğer ki bu şekilde uğraşmak istemiyorum derseniz sade krem şantiyle de süsleyebilirsiniz..:)
- Krem şanti torbasına aldığım şantiyi muffinlerin üzerine yerleştirip servis yapıyoruz.
bir hikaye ve muffin ancak bu kadar güzel harmanlanabilir.
Harikasın !
BAyıldım. Çay ile ne güzel giderdi şimdi.Evlenmeden önce ben de mutfağa girmiyordum.Ne nasıl yapılır hiç bir fikrim yoktu. İş başa düşünce yapılıyor.:) Tüm ailemi bu konuda şaşırttım ben:)
yazını yüzümde bir tebessümle okudum.. hepimizin başından geçmiştir böyle olaylar.. :)) muffinler çok güzel.. notumu aldım.. ellerine sağlık..
zelihacigim yazini yuzumde tebessumle okudum,bazi kisimlarda kendimi gordum resmen:)
bende velenmeden once yemek yapmazdim ama pasta borekle aram cok iyidi annemin gun misafirlerini ben agirlardim…
evlendikten sonra yemek yapmayi ogrendim resmen,demekki zamani gelince hersey oluyormus ama ilk baslarda insan cok bocaliyor degilmi?:)
bu arada muffinler ve resimlerin enfes ellerine ve kadrajina saglik…
Allaha emanet……..
Kremasına, rengine, narlara, muffin’e bayıldım.Ellerine sağlık.Fotoğraflarda muhteşem.
benide annem hiç mutfağa sokmazdı.yok mutfak dağılcak,yok ortalık kirlenecek hep bir bahanesi vardı…Ama ne zaman ki evlendim ve kendi evimin hakimiyetini ele geçirdim başladım yapa boza,dağıta döke yapmaya…Şimdi ben 4 yaşındaki kızımın bile mutfakta en azından bana yardım etmesine izin veriyorum.Küçücük merdane ve yer sofrası aldım ona hamur bile açtırıyorum.Zamanında bizim hevesimizin kııldığı gibi olsun istemiyorum.Ama annenede burdan bir mesaj verelim değil mi?Teyzecim boynuz kulağı geçmiş:))))ellerine sağlık arkadaşım,yüreğine sağlık
Bayıldım bu muffin hikayesine..Anneler hep aynıymış meğer.mutfağın tartışmasız tek hakimi:))
aaaa 16 yaşındamııı evlendiin? benden 15 sene önce yani..of yaa çocuksun ama ozamann:( nasıl karar verdin çle bişeye bilmiyorum ama kimsenin senden ev hanımlığı yapmanı beklememesi normal tabikii kaya gibi kekleri yemeyi göze almışlardır zaten:D ah kuşum görseller harika eminim lezzetleride öledir ,öptüm seni tatlı kadın:)
ay nasıl güzel anlatmışsın varya,içim gitti,annemde beni hiç sokmadı mutfağa evlenince çok yapacaksın zaten diye,ama sağolsun eşim öğretti yemek yapmayı,o yemek kitaplarını kaç kere hatmettim bilmiyorum, şimdi de fena değilim mutfakta,ellerine sağlık cnm,eminim güzel olmuşlardır,bende beklerim sevgiler..
Zelihacığım merhabalar yine ne güzel bir tarifle gelmişsin ..pembeler ne çok yakışmış ,fotoğraflar dersen tek kelime ile şahane . Tatlım bu malzeme ile kaç adet muffin çıktı merak ettim. birde aldığı kadar un olayı insanların kafasını karıştırıyor ben yaralamak konusunda artık deneyimliyim ama örneğin benim kızım asla bunu duyunca o tarifi denemek bile istemiyor bunu denediğimde ölçüyü belirlemeyi düşünüyorum.sana da bilgi veririm kocaman sevgiler.
çok güzel görünüyor ellerine sağlık.afiyetler olsun.
Şükrancım: Aslında yaparken aklımdaydı saymak ama aceleye geldi yine 🙂 Şöyle söyliyim,epeyce çıkıyor:)
Unu bu kekte kendim ayarlıyorum,sen yaparken ölçüyü ayarlayıp bana da haber ediver.:)
Kızın da çok şanslı doğrusu 🙂
evlenene kadar bende hiç mutfağa girmemiştim ama 1,5 senedir görüyorum ki o kadar da öcü değilmiş ya yemek yapmak 🙂 tabii ustalaşmam gereken çok şey var daha ama artık kendime güvenimde var diyebilirim 😉 muffin kek konusuna gelince de ilk denemem tam bir hezimetti, bide bu tarifi denemeliyim sanırım 😉
Ne güzel anlatmışsın, hangimizin başından geçmedi ki, ama sen çok erken evlenmişsin çok normal bilmemen, şimdi ise öğrenmek ne kelime ustası olmuşsun maşallah. O ne güzel muffinler öyle, fotoğraflar desen bir harika. Ellerine sağlık canım, sevgilerimle…
(Yemek Sevdam)
Çok hoş bir post olmuş 🙂 Fotoraflarda pek hoş. Ellerine sağlık.
yine hayatindan guzel bir kesit sunmussun bize.anneler gelecegi gorurlermis.benim annem de okuyoruz diye mutfaga sokmadi bizi hic.ama simdi sunu soylemeye basladi:ellere kiz olsaydiniz da bana gelin olsaydiniz.icerlerim bu soze hep.gercekten anneme de zamaninda ogrenip yaptiklarimi tattirmak isterdim.zaten tadiyor ama evdeyken baska.neyse kafani sisirdim.muffinlerin herzamanki gibi cok guzel kareler icinde cok leziz gorunuyorlar.ellerine saglik.sevgilerle.
Bir muffin bir hikayeyle buluştuğunda bu kadar güzel mi anlatılır, su gibi bir çırpıda soluksuz okudum canım.
Hepimizin geçmiştir başından böyle şeyler, şimdi tebessümle hatırlıyoruz 🙂
Ellerine, emeğine sağlık çok güzel görünüyor muffinlerin.
Sevgilerimle…
Ben annem yokken girerdim,yapamadıkarımıda onlar gelmeden çöpe dökerdim:))Bizimde üst komşumuz Fatma yenge vardı.Ne değişik şeyler yapar getirirdi.Harika bir pastacı olarak görürdük onu.Hatta ilk elmalı kurabiye yapıp getirdiğinde yemelere kıyamamıştık:)O gün bugündür hala tarif defterimde Fatma yengeden diye yazan reçeteleri saklrım:)Muffin hiç denemedim desem:(Pişmanım şimdi bu görüntüleri görünce…
Ne yazıkki annelerimizde her zaman doğru davranamadılar tıpkı bizimde şimdi çocuklarımıza her zaman doğru davranamadığımız gibi….
Eline sağlık muffinler çok güzel bir zamanlar olmasada şimdi mutfakta uzmanlaşmışın…
Bayıldımmmmm hemen yorumuna hem tarifine
Ellerine emeğine sağlık
Sevgiler
etkinliğe katıldığın için çok teşekkürler . tarifin yayında.
sevgiler
Güzel bir hikaye ,hemen hemen anneler aynıymış.Mutfak öyle bir dünya ki bana göre öğrenmenin sonu yok her gün bir şey eklenerek gidiyor..Muffinler,fotoğraflar çok güzel ellerine sağlık..Sevgiler:)
Canım ne kadar minik yaşta evlenmişsin sen böyle.. Çocukmuşsun ayol :)) Hatırlıyorum da benim annem de tam tersini yaptı bana, ilk yaptığım yemek karnıyarıktı hiç unutmuyorum. Nasıl oldu, becerebildim mi onu hatırlamıyorum ama :))
Şimdi maşallahın var gerçekten çok güzel yapıp resimliyorsun mamaları.. Muffinler tam lokmalık minicik, çok şirinler.. Ellerine sağlık canım..
Mufinlerin sunumu çok şık olmuş
Nefis görünüyor canım deniyeceğim inş ellerin dert görmesin sevgiler..
Pembiş pembiş çok güzel görünüyorlar. Ellerine sağlık. Sevgiler.
ellerine sağlık zel…en az tat kadar sunum da önemli…şöyle bir göz attım bloğuna…herşey nefis gözüküyor….sevgiler :))
Nefis olmuş arkadaşım ellerine sağlık, ama nedense genelde evlendikten sonra mutfağa girebiliyor insan, iş saatinden sonra kalkıp yemek yapmak bana zor geliyordu. Ama şimdi çalışsanda girmek zorunda kalıyorsun. Bende evlendikten sonra öğrendim yemek yapmayı.
Bazen yoğun olduğum günler içerisinde keşke evde annem olsada yemeğim hazır olsa diye söylenirim, çoğu zaman annem olduğunda hazır yemek de çok keyifli oluyor:))))
Bu arada sunumlar ve çekimler harika olmuş.
ıhıı ıhııı ıhııı….:))
tamm benlikk bunlar ayollll:)))
pembişşş pembiş….
ellerine sağlık canım…
:))
sevgiler…
Hepimizin başından geçti bende yemeğe sokulmayanlardım, pasta kurabiye işi hemen yıkıldı üstüme..
Ama harika keklerin çok şık görünüyor eline sağlık Zelihacım..
Sevgiler..
böyle yapıyorsunuz sonra canım çekiyor yurtta da yapamayınca gidip hazır alıyorum her şeyi 🙂 valla sebebim oluyorsunuz
Hani insanlar vardır ya doğduğu günden beri elinde mikrofon olur hıh!işte sen de benim için öyleydin Zel’cim. (: Sanki hep doğdun doğalı mutfakta yemek yapıyordun, şaşırarak ve keyifle okudum yazını. (:
Gerçi yine de çok küçük yaşta başlamış sayılırsın aslında. (:
Evlenmeden önceki özelliklerimiz aynıymış tek fark benim de o becerikli ablalara sahip olmam ve dilerim evlendikten sonra da aynı özelliklerimiz olur, ben de senin kadar becerikli olurum. (:
Bir ömür boyu mutluluklar, muffin tadında bir hayat diliyorum(tabi kağıttan çıkan muffin gibi :p). :*
vayyyyy…..etkileyici olmuş yazıyla tarifin birleşimi…bayıldım
16 yaşında mı evlendin:)15 yaşında ne okuyordu yatılı mı:)
tatlı bir gülümseme ile okudum:)
o görüntülere bayıldım.
son fotoğraftaki bak artık kek kağıttan nasılda çıkarmış nisbetine bayıldımmmmmmm
Umut Sepeti, ellerine gönlüne sağlık. Ne güzel yazmışsın 🙂
s a zeliha bende 16 yasında vlenenlerdenim annenin evinde evin kızısın ama orda gelinsin ben kayınvalidemlerle oturdum deneme yanılma sansımda olmadı belki suan tecrübeli birer insan olduk ama çektiklerimiz …ben yemek yapmayı hala sevemedim beliki hep mecbur kalıp yapmak bilemiyorum Allaha emanet olun
ne güzel bir anlatım çok güzel anılar bayıldım canım :)hiç başaramayacakmışız sandığımız şimdi bakınca basitgibi görünen şeyler
:)))
şimdide mufin uzmanı olmuşsun çünki süper görünüyor ya sunum resimler harikaaa
ellerine sağlık canım çok öptüm:)
bu hikayeyi bir yerlerden taniyorum :-)) blogun cok güzel hemen hemen hergün bakiyorum ….
Bu kadar yazıyı zevkle okudum. Aklımda ne kaldı, ne kadar genç evlendiğin.
Hayat.
Şartlar.
Düşünen anne Çiğdem
ÇOK UZUN BİR YOL KATETDİĞİN BELLİ AMA İŞE YARAMIŞ ,ÖNEMLİ OLAN BU,ELLERİNE SAĞLIK,SEVGİLER
İş başa düşünce öğreniliyor yemek yapmak:) Benim de ablam yok, ben de hep özendim ablası olanlara:))
sevgili arkadasim ne hos muffinler
ellerine saglik
sevgiler
muffın harıka olmus ellerıne sağlık canım
Tebessümle okuduğum hikayesiyle,harika görüntüsüyle izlediğim mufinlere bayıldım.
Bu güzel görüntünün lezzetini düşünemiyorum bile.
Ellerine sağlık canım.
Sanırım,herkesin benzer hikayeleri vardır:))
Yazını okurken yıllar önceye gittim.
Ben de erken yaşta evlendim ve ilk pilavım yağsız lapa bir pilavdı:))
Sevgiler…
yazını zevkle okudum ne kadar güzel anlatmışsın.
muffinlerde harka görünüyorlar renklerine de bayıldım ellerine emeklerine sağlık…
ah ah hepimiz aynı değilmiydik:)güzel bir hikayeymiş yüzümde tebessümle okudum:)
muffinler çok güzel görünüyor ellerine sağlık.
sevgiler:)
tahta gibi muffinler yapan biri mi yaptı şimdi bu cicileri..
o zmn bende de umut var 😀
nerden nereye ben de kendimden birşeyler buldum burada. Ama bir bilenin de dediği gibi: yemek tecrübe işidir yetenek işi değil. Bence ne kadar tecrübe o kadar başarı. Yetenek ve istek başkalık katmakta kendini gösteriyor. ellerine sağlık kremşantiye nar suyu katmak hiç aklıma gelmezdi. iyi fikir tuttum bunu. sevgiler
ah bu anılar :))
çaresizlik,
kederler, iç çekişler :)))
hepsi anıların arasına yerleşip şimdi bize göz kırpıyorlar.
ellerine sağlık canım.
renkler bir harika !!!
sevgiler
******
( 15 yaş nişan
16 yaş evlilik ! :=)
bak çok şaşırttın beni 🙂
püskevit (peskevit de diyolar doğuda) 🙂 kağıtlı keke bayılırım. türkiyede yeni böle şeyler, hep yurtdışından gelme bunlar, muffin (bilmeyen pastaneler möfli diye yezıyo), donut gibi. çok sevimli hikayen, kıkırdadım.
hele de kakaolu. üşenmezsem demeyim. eh hergün bi muffin yerim ki.
dillerin sesi yazısını unutmuşsun. senin işini ilgilendiriyor.
🙂
dillerin sesi, demiştim.
karıştırmadın diy mi.
🙂
işinle ilgili.
🙂
ve hobinle.
yabancı diller.
🙂
canısı anasına bak kızını al boşa demişler sen o marifetli becerikli ananın kızısın her pişirdiğin çok güzel şimdi maşallahın var ,yaratıcılığında mükemmel müfinlerde harika olmuşlar ellerine sağlık öptüm sevgiler
Zelihacım ya ben kıyıp inan yiyemem bu nefis mufinleri saklarım süs diye rüya gibisin canım ellerine emeğine sağlık. sevgilerimle öptüm:)
Bir muffinin en güzel halî.
Ellerine sağlık cnm.
yaa canim benim.. çokk genç evlenmissin… Hayirlisi öyle imis demek..
hem muffinlerine hemde hikayene bayildim..
çok guzel anlatmissin, yuregine saglik..
ne idim ne oldum diyebilirsin, simdiki yaptiklarina bakacak olursak mutfaktan intikamini aldigini söyleyebiliriz :)))
ne kadar ferah ve çekici bir site! yorumlarınız için teşekkürler!
dille ilgili yeni yazım var.
🙂
bir muffin hikayesi..ne güzel anlatmışşınız..bende bir zamanlar tahta muffinler yaptım.neyseki artık pufidik kek yapmayı öğrendim de çevremdekiler eziyetten kurtuldu:)
paylasimlariniz cok guzel….
sevgiler
süper bayıldım keyifle okudum çok beğendim blogunu.ama gece vakti bu muffinlerden istedi canım.eline sağlık peki nar suyu yerine ne kullanılır ki başka