Nasıl olup da bu yemeği yediklerine şaşar, böyle bir yemeğe ne gerek vardı ki diye düşünürdüm çocuk aklımla.
Tadını bakmadan,nedir nasıl bir lezzettir denemeye bile kalkışmadan aramıza mesafeler koymuştum.
Bamya vakti gelecek de annem pişirecek diye korkardım desem hiç de abartmış olmam esasen.
Sonra hiç unutmam, yazın yaylada anneannemler ve teyzemlerle birlikteyken, teyzem içi kıymalı bir bamyalı yemeği pişirdi.
Açlığıma mı geldi,yoksa her daim elinde sihirli bir değnek olup,dokunduğu her şeyi güzelleştirdiğini düşündüğüm teyzem yaptığı için,gözüme başka mı gözüktü bilmiyorum,o an o yemekten yemek istedim ve şimdiye kadar bu lezzeti nasıl da es geçmişim diyerek epey vah-tüh ettim.
O günden sonra, çok aramamakla birlikte, bulduğum zaman ,yemekten hiç kaçmasam da,yapmaktan geri durdum.
Diğer sebzelerde olmayan salyalanma durumu bamya pişirmekten uzak tutuyordu beni.
İlk bamya yemeğimi de annemin tarifiyle, fakat kıymasız ve etsiz pişirdim.
Eşim de ben de çok beğendik.
Sanırım uzun zamandır en çok sevdiğimiz sebze yemeğiydi bu.
Bamya sevip de,pişirmekten çekinenler varsa hiç durmasınlar,zira korkulacak geri durulacak hiç bir şey yok!
Hem hazırlama sürecinde,hem de pişirme aşamasında bolca limon kullanınca,tüm risk ortadan kalkıyor ve ortaya müthiş bir yemek çıkıyor.

Zeytinyağlı Bamya 

Malzemeler:

hazırlanışı: