Eğer senin de evinde   bir pizza canavarı varsa öncelikle geçmiş olsun diyor,halimi arz etmek üzere konuya dönüyorum.

Olay şudur ve vahimdir ki ,bir  yemeği üst üste iki defa bile yemek istemeyen  oğlum, konu pizza olunca bir canavara dönüşüyor!

Stok da yapsam, tepsiler dolusu pizza yapıp,tezgahı dipten başa pizza ile de donatsam çocuk bıkmıyor,usanmıyor ve pizza yemekten asla vazgeçmiyor!

Ne zaman derslerinde başarı gösterse veya yaptığı güzel bir davranıştan ötürü onu ödüllendirmeye karar verip ; ”Dile benden ne dilersen!” demeye kalkışsam,çocuğun isteği hiç değişmiyor!

Pizza !

Son zamanlarda,bunu sormamaya,her şey olağanmış gibi davranıp,ufak tefek başarılarına göz kapamaya çalışsam da,bizim oğlan buna müsaade etmiyor.

En son doğum gününü hatırlatıp ,kendisi için pizza yapmamı istedi..

‘Bak pasta bile istemiyorum,sadece pizza yapman yeterli.’ diye de ekledi..

Bunun üzerine bana da”Tamam oğul,sen yeter ki iste ,pizza dediğin nedir ki,anacığın açıverir bir leğen hamur,yapıverir sana bolca pizza” demekten başka seçenek kalmadı..

Evde ne kadar tepsi varsa hepsini kullanmak suretiyle rekor derecede pizzalar hazırladım.

Kendimce,çocuğun gözü, gönlü,midesi  doysun ki,yakın zamanda pizza istemesin diye plan yaptım.

Ama ne mümkün!

Bu defa babamızın da pek hoşuna gitti pizzalar,o da ara ara kendine pay çıkartıp pizza istemeye başladı bile..

Dışarıda yemelerini istemediğimden,şimdilik elim kolum da yapmaya elverdiğinden,benimkiler bıkana kadar pizza yapmaya devam edicem mecbuuur..:)

Mini pizzacıklarsa epey önceden,benim çıraklık dönemimden 🙂

Bu ölçüyü kağıtta bırakalı, ölçüsüz,sınırsız hamur yoğurmaya başlayıp, tepsilerce pizza yapmaya başlayalı epeyce oluyor.

Evinde pizza canavarı olanlar için,en ideal tariflerden biri.

Veya tam tersi.:)

Zira,yumuşacık hamuru alışkanlık yapıyor,yiyen bıkmak usanmak nedir bilmiyor.

Hal böyle olunca, evin aşçısı pozisyonundaki  insancık epey mesai yapmak durumunda kalıyor.

Ne diyelim,can’lar sağ olsun 😉

Lezzet ve afiyet olsun..